Effata Parochieblad, augustus 2010 

Pastoor Paul Vlaar uit Obdam heeft van zijn bisschop een flinke tik op zijn vingers gekregen. Hij is enkele maanden geschorst, dat wil zeggen: hij mag zijn priesterschap enkele maanden niet uitoefenen, omdat hij op de zondag waarop Nederland voor de wereldbeker tegen Spanje moest voetballen, in zijn parochiekerk een oranje viering had gehouden. Hij droeg daarbij een oranje kazuifel en die kleur kent de rooms-katholieke kerk in haar liturgische kleurenspectrum niet. De bisschop van Haarlem zet graag de puntjes op de i, dus de pastoor kreeg straf.

In mei 2010 is Peter Nissen 'vriend' geworden van de (landelijke) Remonstrantse Broederschap en van de Doopsgezinde-Remonstrantse Gemeente Nijmegen. In de navolgende tekst wordt verwoord wat hem tot deze stap heeft gebracht. 

Het radioprogramma Goedemorgen Nederland vroeg voor een special op hemelvaartsdag (13 mei 2010) aan vier Nederlanders om een brief aan de paus te schrijven en die in de uitzending voor te lezen. Het Tweede Kamerlid Tofik Dibi van Groen Links las zijn brief niet voor wegens de mediastilte die de politieke partijen na de vliegramp in Libië hadden afgesproken. Maar in de uitzending waren wel Gerd Leers, oud-burgemeester van Maastricht, Guido Klabbers, slachtoffer van seksueel misbruik in het kleinseminarie van de salesianen te 's-Heerenberg, en Peter Nissen. Zijn brief stelt het pausambt zelf ter discussie.

Hoe redeneert een misbruikpriester? Hoe verleidt hij meisjes en rechtvaardigt hij zijn gedrag? Kerkhistoricus Peter Nissen vindt het antwoord in een uniek egodocument – brieven van pater Jules.

Die beschikte over retorisch talent, een elastisch geweten en een goedkoop filosofietje. ’Het geestelijke sluit het lichamelijke niet uit, maar in.’

Trouw, 17 april 2010, bijlage Letter & Geest